zondag 25 april 2010

Van Leon naar Villar de Mazarife

De eerste etappe zit erop. Vandaag van Valladolid naar Leon gegaan per bus. Omdat het zondag is was reed de eerste trein pas om 12.15. We zouden dan pas om 14.00 in Leon zijn. We zijn daarom na uitgechecked te hebben uit het hotel in Leon, eerst naar het busstation gegaan. Daar kwamen we om 8.44 aan en ontdekten dat de bus naar Leon om 8.45 vertrok. Die hebben we dus gemist. De volgende bus ging om 10.45. Daarvoor hebben we kaartjes gekocht. De tijd daartussen hebben we heerlijk in de ochtendzon gezeten in een nog heel stil park tussen pauwen en ganzen.
De rit naar Leon ging uiteindelijk voorspoedig. De hoogvlakte is kaal en vlak. halverwege doemen de besneeuwde toppen van Picos de Europa op in de verte.
Om 13.00 uur waren we in Leon. In plaats van gelijk de camino op te gaan zijn we eerst de kathedraal gaan bekijken. Daar hebben we een elektronisch (...) kaarsje gebrand op de goede afloop (gooi een muntstuk in het apparaat en een aantal LED-kaarsjes gaat branden: erg modern...).

Het centrum van Leon is mooi met veel oude gebouwen. Leuk dat iedereen in Spanje in het weekend zo loopt te flaneren in de stad. Dat geeft een hoop levendigheid.
Bij de kathedraal zijn we dan uiteindelijk om 13:30 de camino op gegaan. Na eerst het centrum en de buitenwijken te zijn doorgelopen kwamen we op een industrieterrein terecht. Na een klein stukje langs en autoweg kwamen we op een leuk onverhard pad. We hebben een iets langere weg genomen. De ´officiĆ«le´ camino loopt langs een autoweg. De alternatieve route gaat door het land over merendeels onverharde wegen. We zijn een heel stuk door een heidegebied gelopen.
Opvallend is het grote aantal ooievaars onderweg. Hun nesten zitten werkelijk overal: op kerktorens, op palen, op daken van huizen enz.Verder zijn de mensen onderweg erg vriendelijk. Ze groeten vanuit de auto of wensen je ´buen viajo´ vanuit hun tuin. Hier in het dorp vroeg een oude man waar wij vandaan komen. Hij wees ons ook op het standbeeld van St Jacob dat naast de kerk voor onze herberg staat.

We slapen vanavond in een vier persoonskamer die we delen met een duitser van 43 die ook de camino loopt. We hebben net samen met hem gegeten. Het menu de dia van € 10,00 incl wijn en water. Michel, onze duitse room mate, heeft een apparaat waarmee hij heel precies zijn calorieverbuik kan meten (hij is niet voor niets arts). Dat gaf aan dat de tocht vanaf Leon hem ongeveer 3000 Kcal heeft gekost. Dat is twee keer zoveel als Sportypal aangeeft. Dus vanaf nu vermenigvuldigen we het energieverbruik dat dit programma aangeeft met twee.
De nordic walking stokken die ik in Amsterdam bij de Decathlon heb gekocht zijn super. Je loopt er sneller mee en het ontlast mijn recherkuit enorm. Bij het vertrek in Leon voelde ik mijn kuit nog een beetje maar sinds ik die stokkken gebruik heb ik nergens meer last van. Echt top. Bovendien loop ik volgens Peter veel sneller met die stokken en gaf Michael aan dat je energieverbuik stokken en stuk hoger ligt.
Morgen hebben we een stuk van bijna 30 km voor de boeg. We zijn van plan om rond een uur of negen te gaan lopen zodat we rond vier uur ergens zijn. Dan hebben we genoeg tijd om nog ergens te gaan zitten en wat te eten.
De weg naar Santiago wordt hier overigens ´el camino´ genoemd. Mensen in winkels, restaurants en herbergen wensen je steeds ´buen camino´.

2 opmerkingen:

  1. Met zo'n caloriemeter hoef ik bijna niet meer te lijnen. Heel veel loopplezier en geniet ervan.

    Frits

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Marc,

    Goed om te horen dat die stokken je kuit goed ontlasten. De camino, is dat de route die je moet lopen of gewoon "de weg?" Want ik begrijp, dat het geen vaste route is, maar dat je kunt kiezen? Dan zou ik inderdaad ook niet langs de grote weg gaan lopen. Dan zijn binnenweggetjes natuurlijk veel leuker.

    Hoe is het weer?

    Hier is het heerlijk. Graadje of 18, maar met een zonnetje. Vanmiddag met Lobbes, Joost en Cees de gebruikelijke route gevolgd, om uit te komen bij de hondenuitlaat van Bea. Altijd gezellig, vooral voor de hondjes. Daarstraks Hetty uitgenodigd om met Irene en mij naar het opstijgen van de luchtballonnen op de Eng te gaan kijken a.s. woensdag. Maar ze moet helaas naar de paarden. Dus dat redt ze niet. Maar ik vraag haar een dezer dagen wel te eten hoor. Gezellig.

    Nou, jullie veel succes daar en geniet vooral!

    Groetjes,
    Marijke

    BeantwoordenVerwijderen