Van Villar de Mazarife naar Astorga

Astorga, maandag 26 april 2010
Vandaag een lang stuk gelopen. Ca. 35 km. Het eerste stuk was wat Joyce Roodnat (wandelverslaggeefster NRC) wandelcorvee noemt: een lange rechte weg over de Paramo. Zo noemen ze de hoogvlakte hier.

Bij elk dorp staat een zonne-energie centrale die het dorp voorziet van elekriciteit.
Na de oude Romeinse brug bij Puente y Hopital de Orbigo werd het landschap interessanter. Nadat we nog wat hadden gegeten in de zeer basic dorpsbar van Santibanez gingen we de heuvels in. Een prachtig gebied van eikenbossen afgewisseld met groene velden. We kwamen ook nog een schaapsherder tegen met kudde en honden.

Het was behoorlijk warm in de heuvels en er waren soms steile stukken. We waren dan ook blij dat we aan het einde van de heuvels een stalletje zagen staan met fruit, vruchtensappen, gedroogde vruchten, koekjes en dergelijke. Alles gratis, met een bordje erbij dat je wat kan geven als je dat wilt.
Vlak daarna kwamen we bij een kruisbeeld. Van daar zagen we Asterga al liggen en hadden we het gevoel dat we er bijna waren. Dat viel tegen er volgden nog 7 km in de brandende zon met op het laatst een erg steile klim naar de mooie stad. De gemeenteherberg had alleen nog plaats op zolder en zag er niet leuk uit. We zijn doorgelopen naar een particuliere herberg bij de kathedraal. Daar hebben we onze bedden uitgezocht op de slaapzaal. We slapen daar met ca. 30 andere onwelriekende peregrinos.
Na aankomst hebben we gedouched en onze vuile kleren gewassen. Daarna zijn we een paar biertjes gaan drinken in de stad en vervolgens hebben we ergens het menu van de dag gegeten. 12 Eur pp incl een fles rode wijn. Het was nog lekker ook!
Nu zitten we op de binnenplaats van de herberg aan de wijn. Bigspender Peter heeft bij de supermercado om de hoek de allerduurste fles gekocht: 2,49 Eur!
Wat trouwens leuk is, is het contact met andere pelgrims. Je komt regelmatig dezelfde mensen tegen en je wisselt dan wat ervaringen uit.
Morgen hebben we een klimetappe. We gaan dan van 800 naar 1200 m over 21 km. Hopelijk geven hebben we geen last van de eerste blaartjes of van onze pijnlijke schouderspieren (het is wennen met 9 kg op je rug).
Blijf ons volgen en reageer, dat vinden wij leuk!