Goed geslapen in de gemeentelijke albergue van Gonzar. We sliepen op een zaal met zo´n twintig anderen dus de voorronden voor het WK snurken waren in volle gang. We kwamen ook hier weer bekenden tegen. Een paar Duitsers en een Spaanse moeder met zoon en dochter met wie we in Sarria aan de orujo hebben gezeten. Dat schept duidelijk een band want zodra ze mij zag riep ze enthousiast ´Marco que tal?´, ook vroeg ze waar ´Pedro´ was.
Vanmorgen om even voor 7.00 opgestaan en om 7.30 op pad.
Het ritueel is doorgaans als volgt. Op een zeker moment staat iemand op en begint in het schijnsel van zijn zaklamp of GSM zijn spulletjes bij elkaar te zoeken. Daar word je wakker van. Je blijft nog even liggen om de anderen niet voor de voeten te lopen en als je denkt dat je redelijk je spullen kunt inpakken sta je zelf op. je trekt je shirt en je broek aan (douchen heb je de avond ervoor al gedaan). Vervolgens rol je je slaapzak op en propt hem in zijn hoes. Je slaapzak en je kussensloop stop je in je rugzak. Daarna ga je naar toilet en poets je je tanden. Op de terugweg haal je je schoenen uit het schoenenrek dat zich om reukredenen altijd op de gang buiten de slaapruimte bevindt. Teruggekomen zoek je je overgebleven spullen bij elkaar en stop je ze in je rugzak. Je trekt je schoenen aan, doet je rugzak op en je vertrekt. Dat alles duurt 15 tot 20 minuten.
De herberg bleek wegens verbouwing gesloten te zijn dus we hebben een hotelkamer genomen. Onze Duitse vrienden uit Mannheim blijken hier ook een kamer te hebben gehuurd.
Er schijnt hier een, in Spanje, beroemde pulperia te zijn genaamd Ezequiel. Een pulperia is een visrestaurant waar je pulpa eet. Pulpa zijn stukjes octopus even gebakken in olie en met kruiden eroverheen. Het is niet hetzelfde als calamares (gepaneerde inktvisringen) of chiperones (pijlinktvisjes in knoflooksaus). Ondanks onze vermoeide benen en het frisse weer gaan we dadelijk even kijken of we die beroemde pulpa kunnen proeven.
Morgen lopen we de op één na laatste etappe naar Pedrouzo. Wederom een stuk van zo´n 33 km. Dan hebben we in drie dagen tijd toch bijna 100 km in de benen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten